fotografen

woensdag 2 februari 2011

PIETER HUGO

PIETER HUGO(1976,Zuid Afrika) vond zijn stijl pas in 2004. Hij maakte altijd al documentaire foto's, maar nu vroeg de situatie die hij 10 jaar na de genocide in Rwand aantrof om een andere benadering. Puur documentair zou het te weinig zeggen. Daarom ging hij op zoek naar de meest treffende manier om over te brengen wat hij wilde vertellen met zijn foto's. Het gaat hem niet in de eerste plaats om technisch perfecte foto's. Het gaat hem erom dat ze pijn doen, de kijker ongemakkelijk maken. Hij wil nadrukkelijk de vraag oproepen of dit de werkelijkheid is of niet(hij ensceneert soms de situatie of laat zijn modellen een rol spelen) en tegelijkertijd benadrukt hij dat elke blik op een foto een vorm van voyeurisme is.

GENOCIDE RWANDA 2004

GENOCIDE RWANDA 2004

Albino's waren in het oude Afrika van de goden gezonden. Zij werden door hun afwijkende uiterlijk gezien als priesters, medicijnmannen of griotten(vertellers).
Nu worden ze als tweederangs burgers gezien, zij tellen niet mee in steden als Johannesburg.

LOOKING ASIDE 2005

LOOKING ASIDE 2005

Nigeria heeft de op twee na grootste filmindustrie van de wereld. Er komen oer jaar zo'n 1000 films op de markt, meestal op video gedraaid en op video gedistribueerd.
De kosten zijn enorm laag, de scripts gaan terug op volksverhalen.de acteurs worden op de dag zelf ingehuurd. De lokaties zijn zoals ze die aantreffen. De lokale acteurs zijn sterren in Afrika. De foto's die Hugo met hen maakte, zijn geensceneerd in de stijl van de films. Heel Afrika geniet van deze films.

NOLLYWOOD 2006

NOLLYWOOD 2006

In Nigeria maakte hij twee reizen met de Dogsmen, een groep mannen die optreden met hyena's, slangen en apen. Daarnaast verkopen ze zelfgemaakte medicijnen. Om het documentaire te vermijden besloot hij portretten te maken die de relatie tussen mens en dier moest tonen. De tweede reis leverde goede foto's op omdat er een vertrouwdheid ontstond tussen fotograaf en de mannen.
De foto's roepen in het westen veel reacties op. Vooral veel vragen over het welzijn van de dieren. Dat bevreemdt Hugo. Nigeria is het achtste land wat betreft oliewinning.
En daar moeten mensen optreden met dieren om in hun onderhoud te voorzien.

HYENA & OTHER MEN 2004

HYENA & OTHER MEN 2007

HYENA & OTHER MEN 2007

In Ghana is een enorme dumpplaats voor digitaal afval. De verantwoordelijke beweren dat ze met dit afval de bevolking wil helpen. Er zijn goede apparaten te maken van de dumpartikelen. In werkelijkheid verbranden de mensen de spullen om zo het koper vrij te krijgen dat geld oplevert.
Green Peace heeft bodemonderzoek gedaan. De vervuiling is enorm en zal zeker de volksgezondheid aantasten.

PERMANENT ERROR 2009

AL HASAN PERMANENT ERROR 2009

dinsdag 1 februari 2011

NADAV KANDER

NADAV KANDER(1961,Israel) emigreerde met zijn ouders naar Zuid Afrika, omdat zijn vader werd afgekeurd als piloot vanwege het verlies can een oog.
!3 jaar oud kreeg Nadav zijn eerste camera, een Pentax, voor zijn Bar mitswa.
Vanaf die tijd maakte hij foto's, al ging hj het pas als een beroep zien na zijn diensttijd in Zuid Afrika. Hij verhuisde snel naar Engeland. Daar werkte hij voor diverse kranten en tijdschriften als portretfotografist.
Al vanaf zijn jeugdwerk ogen zijn foto's rustig, maar tegelijk wat ongemakkelijk. Hij toontbewust een fragment omdat hij ervan overtuid is dat onze geest het hele verhaal erbij maakt. Doordat hij bij zijn eerste kennismaking met Londen het gevoel had dat hij van een afstand naar het leven om hem heen keek, dus niet als deelgenoot, heeft hij in zijn latere werk die afstand proberen te houden.Bijvoorbeeld door van veraf te fotograferen of door de kijker in een vpoyeurspositie te plaatsen.
Hij bewerkt zijn foto's bijna altijd, voornamelijk op kleur.

MONUMENT UTAH

DIGITAL

OLYMPIC PORTRAITS

BEAUTIFUL GIRLS: MIRASOL

PORTRAITS

NARCISSUS LIKE CARAVACHIO

BODIES

BODY OF IRMA

ERIN (LIKE MILAIS)

AT WILDERNESS: JORDANIE

PARADE

SJANGHAI

DAVID LACHAPELLE

DAVID LACHAPELLE (1963, VS) heeft vanaf het begin het begrip pop in zijn werk van alle kanten bekeken. Zijn eerste opdracht kreeg hij in de jaren 80 van Andy Warhol voor het blad Interview. Daarna werkte hij 15 jaar voor bijna alle internationale glossys.
Hij leverde modefoto's en portretten van popartiresten en filmsterren. Hij plaatste zijn modellen altijd in een drukke en vooral kleurige omgeving en sloot aan bij de pop art door herkenbare situaties te gebruiken.
Naast fotografie houdt hij zich bezig met videoclips en films.
Nu hij van zijn vrije werk kan leven, aakt hij gigantisch grote foto's waarop heel veel te zien is. De museale afdrukken komen op de markt in kleinere formaten, daarnaast zijn er de dure fotoboeken. Kortom David is hot! En commercieel. Zijn foto's hebben altijd een licht soort humor in zich en spreken direct aan door de poppy uitstraling, zelfs als ze wat ordinair zijn.